•   Klanttevredenheid: 8,8
  •   Actuele kalenders! Anders €25,- korting!
  •   Al 18 jaar persoonlijke, betrouwbare service
  •   Géén boekingskosten
Menu ×

Categorieën

augustus 2013

Bordeaux

[1] Stad in het zuidwesten van Frankrijk, aan de monding van de Gironde. Inwoners: 250.000. De stad werd gesticht in de 3e eeuw v.C. onder de naam Burdigala. De haven van Bordeaux, de Port de la Lune, staat sinds 2007 op de werelderfgoedlijst van de Unesco.

[2] Wijngebied rondom de rivieren de Dordogne, de Garonne, de Isle en de Dronne. Al sinds de Romeinse tijd wordt hier wijn verbouwd. In de 17e eeuw zorgen Hollandse kooplieden voor een enorme commerciële impuls. Zij willen meer zoete witte wijnen en ‘donkere’ wijnen, de rode wijnen zoals we die nu kennen. Bordeaux is met 700 miljoen flessen de grootste wijnproducent ter wereld. De wijnen zijn wereldberoemd, daardoor relatief kostbaar en vaak geïmiteerd; het blijkt lastig de prijzen voor een slechter jaar lager te zetten dan die van een topjaar. Bordeauxwijnen en met name de grand cru’s worden daardoor steeds duurder.

De Bordeaux bestaat uit verschillende delen. Links aan de kustzijde van de Garonne liggen de wijngaarden van de Medoc en de Haut-Medoc. Hiervoor wordt de cabernet sauvignon druif het meest gebruikt, aangevuld met de merlot en ander variëteiten. De Cru Classé (van premier tot cinquième cru) is een in 1855 ingevoerde kwaliteitsaanduiding waaraan sindsdien slechts twee nieuwe wijnen zijn toegevoegd. Voor nieuwe terroirs is het dus feitelijk onmogelijk deze hegemonie te doorbreken. Daarom zijn er nieuwe kwaliteitsstempels ontstaan zoals de cru bourgeois.

Aan de rechteroever van de Garonne vinden we de AOC Saint-Émilion en de AOC Pomerol, waarvoor de wijnen geassembleerd worden van de merlot en de cabernet franc. Deze wijnen zijn over het algemeen zachter omdat zij minder tannine en een lagere zuurgraad hebben. In Saint-Émilion zijn de premiers grands crus classés de beste wijngaarden. Voor de witte wijnen (20%) wordt de sauvignon blanc en de sémillon veel geplant.

Wijnliefhebbers laten zich grofweg indelen in bordeauxdrinkers en bourgognedrinkers. Volgens de wijnschrijver Hugh Johnson spreekt de bordeaux vooral de estheet aan terwijl de hedonist kiest voor bourgogne. ...
juli 2013

Bistro

Relatief eenvoudig restaurant waar ook en vooral wijn geserveerd wordt. Oorspronkelijk was bistro de naam die men gaf aan de eigenaar van een café, later pas werd het de naam voor het restaurant zelf. Waar het woord vandaan komt is niet geheel duidelijk. Eind 19e eeuw wordt het woord bistro voor het eerst gebruikt. Wellicht is het afkomstig van het woord bistraud, gebruikt in de Poitou-Charentes, dat huisknecht of wijnhandelaar betekent. Een andere versie is dat het woord afkomstig zou zijn van het Russische bystro , ‘snel’. Toen Russische soldaten in 1814 Parijs binnentrokken, waren zij bang door hun oversten betrapt te worden op drankgebruik. Daarom wilden de soldaten snel geserveerd worden in restaurants en riepen zij ‘bystro bystro!’, oftewel ‘snel, snel’. Tot in de jaren 1920 waren het vooral de arbeiders die in de bistro’s kwamen. De films Marius [1931], Fanny [1932] en César [1936], het cinematografische drieluik van Marcel Pagnol, spelen zich af in hetzelfde café en geven een mooi beeld van de Franse bistrocultuur.

In Nederland werd de bistro vanaf de jaren 1970 populair. In een ‘gezellig’ bruin interieur waarvan de gemiddelde Fransman een hartaanval zou krijgen, serveert men gegrild vlees met vette sauzen op houten planken. Op de kaart van een Franse bistro vindt men altijd wel een steak frites. Op het bord staat een plat du jour beschreven en meestal bestelt men een menu (entrée-plat-dessert) met een goede prijs-kwaliteitverhouding. ...
juni 2013

Bikini

In de Villa del Casale op Sicilië uit de 3e eeuw n.C. vinden we mozaïeken met jonge sportieve meisjes in iets dat op een bikini lijkt. Het zou echter nog ruim zestien eeuwen duren totdat Louis Réard [*1899-†1984] de moderne bikini uitvindt. Op een zonnige julimiddag in 1946 in het mythische zwembad Molitor in Parijs vindt een schoonheidswedstrijd plaats. Réard laat de bekende danseres Micheline Bernardini twee voor die tijd minuscule lapjes stof dragen. Voor de naam heeft Réard zich laten inspireren door de actualiteit. Vier dagen eerder hebben de Amerikanen een proef gehouden met een kernbom in het atol Bikini, in de Grote Oceaan. Door het nieuwe kledingstuk bikini te noemen hoopt Réard net zo’n explosie in de modewereld teweeg te brengen. Zijn concurrent Jacques Heim [*1899-†1967] heeft een eveneens vernieuwend badpak gepresenteerd dat hij ‘Atome’ heeft genoemd.  De ‘Atome’ bestaat ook uit twee delen, maar het broekje heeft veel meer weg van een short en is dus minder aanstootgevend. Réard deponeert het woord bikini en schroomt niet om een rechtszaak aan te spannen als het woord gebruikt wordt voor een willekeurig tweedelig badpak. Er ontstaat een reclameoorlog tussen de twee. Als Heim een vliegtuig rond laat vliegen met de tekst ‘L’Atome, het kleinste badpak ter wereld’ antwoordt Réard met ‘De bikini, nog kleiner dan het kleinste badpak ter wereld’.

Vanaf het midden van de jaren ’50 begint de bikini echt populair te worden, geholpen door filmsterren zoals Brigitte Bardot en Ursula Andress. Maar in tegenstelling tot het integrale badpak onthult de bikini onder meer cellulitis en andere lijfelijke onvolkomenheden. Schoonheidssalons, schoonheidsproducten en zonnebanken varen er wel bij. De bikini wordt verboden aan de Franse Atlantische kust en in Italië en Spanje. In Duitse zwembaden blijft de bikini tot in de jaren zeventig verboden. ...
mei 2013

Cinéma

De geschiedenis van de film begint op 28 december 1895 in het Grand Café aan de Boulevard des Capucines in Parijs. Daar vertonen de gebroeders Auguste [*1862-†1954] en Louis [*1864-†1948] Lumière voor het eerst bewegende beelden aan het publiek. De 23 genodigden krijgen een tiental filmpjes te zien van elk ongeveer één minuut. Daaronder bevindt zich ook een opname van medewerkers die uit de Lumière-fabriek in Lyon wandelen en een filmpje van een trein die het station van La Ciotat binnenrijdt. De gebroeders Lumière noemen hun uitvinding Cinématographe en maken daarna meer filmpjes die werden vertoond in cabarets en muziekzalen. De industrieel Léon Gaumont bestelt 200 ‘cinematographes’, maar de gebroeders Lumière weigeren die te leveren uit angst voor concurrentie. Gaumont richt daarop een bedrijf op met Gustave Eiffel om zelf de apparaten te ontwikkelen. Zij komen met de bioscope, een soort toverlantaarn voor bewegend beeld. In 1896 begint Gaumont – ook nu nog steeds een bioscoopconcern en filmproductiemaatschappij – zelf films te produceren. Veel intellectuelen waren bang voor de nieuwe uitvinding. Met de cinéma “zullen er geen boeken meer zijn,” vreesde de Mexicaanse schrijver Amado Nervo in 1898. Vanaf 1907, als Charles Pathé besluit zijn films niet meer te verkopen, maar te verhuren, worden er speciale zalen geopend om films te vertonen. De eerste, Cinema Palace, ziet het licht op 42, Boulevard Bonne-nouvelle (nu nog steeds een bioscoop). Zes jaar later zijn er al 180 zalen in Parijs alleen; op het hoogtepunt, in 1954, telt Parijs 354 zalen. Het geboorteland van de cinéma is ook nu nog een belangrijk filmland: jaarlijks worden meer dan 200 Franse films uitgebracht en trekken de bioscopen 190 miljoen bezoekers. ...
april 2013

Armada 2013

Het jaar 2013 staat in het teken van water in Normandië. Water is dan ook een belangrijk onderwerp van vele grote evenementen in Seine-Maritime en heel Normandië; zo is er onder andere l’Armada de la Liberté (de Vrijheidsvloot) in Rouen. Hier worden van 6 t/m 16 juni 2013 de grootste zeilschepen en andere uitzonderlijke boten van over de gehele wereld tentoongesteld. Tijdens dit evenement zijn er concerten, animaties, vuurwerkshows, parades en worden er zeemansliederen gezongen; ook kunnen de circa vijftig boten gratis worden bezocht. Hieronder treft u een overzicht aan van de deelnemende boten.

Deelnemende zeilboten:

Artemis (Nederland) Atlantis (Nederland) Belem (Frankrijk) Dar Mlodziezy (Polen) Etoile de Frankrijk (Frankrijk) Etoile du Roy (Frankrijk) Gotheborg (Zweden) Gulden Leeuw (Nederland) Jolie Brise (Groot Brittanië) JR Tolkien (Nederland) Kaliakra (Bulgarije) Kaskelot (Groot Brittanië) Kruzenstern (Rusland) Loth Lorien (Nederland) Marité (Frankrijk) Mercedes (Nederland) Mir (Rusland) Santa Maria Manuella (Portugal) Shtandart (Rusland) Stad Amsterdam (Nederland) Tenacious (Groot Brittanië) Thalassa (Nederland) Wylde Swan (Nederland) Cisne Branco (Brazilië) Etoile (Frankrijk) HMS Falken (Zweden) Mutin (Frankrijk) Shabab Oman (Oman) TS Royalist (Groot Brittanië) Urania (Nederland) Zenobe Gramme (België)

Militaire schepen:

Alexander Shabalin ( Rusland) HMS Blyth (Groot Brittanië) Monge (Frankrijk) + een fregat (Marokko)
Liberte-vakantiehuizen werkt mee aan dit grote evenement in de zomer van 2013 en biedt kwaliteitsaccommodaties in Rouen, in de vallei van de Seine en aan zee.  Kijk voor beschikbare huizen op:  http://www.vakantiehuisfrankrijk.nl/vakantiehuis-normandie ...
april 2013

De abdij van Mont-Saint-Michel

De abdij van Mont-Saint-Michel ligt op Mont Saint-Michel in het Franse departement Manche. De abdij is in 1862 benoemd tot historisch monument en is in 1979 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst. De abdij is in de achtste eeuw gebouwd op een granieten rots die wordt omringd door moeras en drijfzand. Jaarlijks bezoeken drie miljoen mensen de abdij.

De abdij is niet alleen een religieuze trekpleister, maar trekt ook bezoekers vanwege haar prachtige architectuur en aparte locatie, boven op een granieten rots.

Of de abdij nu wordt bezocht uit geloofsovertuiging of omdat deze mooi is, de abdij verdient alle aandacht. Volgens de legende heeft de aartsengel Michaël de bisschop van Avranches, Saint Aubert, de opdracht gegeven om op de rots een kapel en vervolgens een kleine kerk te bouwen.

In 966 heeft Richard I besloten om er een benedictijnenabdij te bouwen en gedurende de elfde en twaalfde eeuw zijn monniken bezig geweest met de constructie van een Romaans klooster boven op de berg.

Het klooster beschikt drie over cryptes: aan de oostelijke zijde, onder het koor, bevindt zich de crypte des Gros Piliers, de Notre-Dame des Trente Cierges ligt aan de noordzijde en Saint-Martin aan de zuidzijde.

In 1060 en 1080 zijn respectievelijk het schip en drie verdiepingen op de abdij gebouwd. Op die drie verdiepingen bevonden zich de slaapruimte, het promenoir en de crypte de l’Aquilon. De abdij is helaas erg beschadigd geraakt tijdens een brand in 1204 en is daarna vervangen door het gebouw la Merveille.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog zijn er vestigingsmuren om het dorp aan de voet van de rots gebouwd. Nadat de monniken in 1790 het klooster verlieten, heeft het gebouw tot 1863 als gevangenis gediend.

De locatie is in 1874 benoemd tot historisch monument en staat sinds 1979 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Wilt u de Mont Saint Michel met eigen ogen bewonderen? Op onze site www.vakantiehuisfrankrijk.nl vindt u verschillende charamante vakantiehuizen niet ver van deze prachtige abdij. ...
maart 2013

Wat is Armagnac precies?

Armagnac is een Eau de Vie uit het zuidwesten van Frankrijk. Armagnac wordt voor het eerst genoemd in een officieel document uit 1411 als Agua Ardenterius. Het is daarmee de oudste eau de vie en zo’n tweehonderd jaar ouder dan grote broer cognac. De 250 producenten maken elk een individuele en unieke armagnac die enorm van andere soorten kan verschillen. Vergeleken bij cognac, is de productie van zo’n zes miljoen flessen per jaar zeer bescheiden. De Fransen zelf drinken veel meer armagnac dan cognac. Waarschijnlijk heeft die waardering te maken met de typisch Franse eigenschappen als eigenzinnigheid en individualisme die het karakter van de Armagnacais tekenen.

Ook de door vele Fransen bewonderde koppige musketier D’Artagnan kwam uit de Armagnac.

Armagnac wordt gemaakt in de regio onder Bordeaux, in de departementen Lot-et-Garonne, de Gers en de Landes. De drank bevat de druiven Ugni Blanc, Colombard, Folle Blanche, Baco Blanc en vijf andere lokale variëteiten. Armagnac heeft een forsere smaak dan cognac.

Het etiket van een armagnac vermeldt de ouderdom. Bij een blend wordt de leeftijd bepaald door de leeftijd van het jongste distillaat. Twee sterren is minimaal twee jaar oud, VSOP vijf jaar, Napoléon zes en XO minimaal acht jaar. De betere huizen gunnen armagnac meer tijd. Een hors d’age armagnac is een blend waarvan de jongste wijn minimaal tien jaar op eikenhouten vaten heeft gerijpt. Naast blends zijn er ook vintage armagnacs, die gemaakt zijn van druiven van één oogst. Die herkent u aan de vermelding van het jaartal. In tegenstelling tot wijn moeten flessen armagnac staand bewaard worden, om te vermijden dat de alcohol de kurk aantast.
Armagnac wordt meestal geserveerd aan het einde van de maaltijd, maar u kunt het ook als aperitief drinken. Een ander gebruik is het serveren van een armagnac als een trou gascon: een ijskoud glas armagnac in het midden van een rijke dis om ruimte te maken voor de volgende gangen. U drinkt armagnac normaal gesproken uit een tulpglas, maar er is geen wet die u verbiedt de fles direct aan de mond te zetten.
Naast buitengewoon smakelijk, is armagnac ook goed voor de gezondheid. Volgens een onderzoek van de Universiteit van Bordeaux uit 2007, verlaagt een kleine dagelijkse hoeveelheid armagnac (3 centiliter) de kans op hart- en vaatziekten. Bovendien worden mensen uit de Gascogne gemiddeld vijf jaar ouder dan de rest van de Fransen. Armagnac zou ook een gunstig effect hebben op het voorkomen van obesitas, maar dat moet wetenschappelijk nog bewezen worden. ...
maart 2013

Coq

[m., ‘HAAN’]
[1] Waar de Nederlanders en de Spanjaarden de machtige Leeuw en de Amerikanen en de Duitsers de statige en alziende Arend in hun embleem hebben, is het symbool van Frankrijk een hysterische schreeuwlelijk; de coq gaullois, de Gallische haan, die al ruim tweeduizend jaar verbonden is aan de Fransen. Het symbool is het resultaat van een woordspeling in het Latijn; ‘Gallus’ betekent zowel haan, als Galliër. Sindsdien wordt Frankrijk geassocieerd met de haan. In de twaalfde eeuw gebruiken de Engelsen de haan om de Franse koning belachelijk te maken. Na verloop van tijd echter omarmen de Fransen het arrogante dier dat over zijn kippetjes waakt. Door zijn enthousiasme bij het zonnegloren wordt de haan over één kam geschoren met Apollo, Mercurius en zelfs Jezus Christus. Met zijn gekraai verjaagt hij de boze geesten van de nacht en wekt hij de gelovigen. Deze niet geringe prestatie maakt de gevederde druktemaker geschikt als personificatie van de Franse koning. François Ie adopteert als eerste op grote schaal de iconografie van de haan en Zonnekoning Lodewijk de 14e voert hem in als nationaal symbool, naast de lelie en de zon.

Na de Amerikaanse Revolutie wilden de dertien Verenigde Staten als dank voor de hulp van Frankrijk aan de onafhankelijkheidstrijd de haan zelfs opnemen in hun wapen. Zover is het niet gekomen maar het leidde er wel toe dat de haan een glorieuze comeback maakte ten tijde van de Franse Revolutie enkele jaren later. Als zijn adviseurs Napoléon in 1804 voorstellen om de haan voortaan als nationaal symbool te gebruiken, wil de keizer dat niet. “De haan heeft geen kracht, hij kan niet het symbool zijn van een rijk zoals Frankrijk,” zegt hij en kiest vervolgens een arend. Na de Revolutie van 1848 wordt de haan weer volledig in ere hersteld. Niet veel later is de coq te bewonderen op munten, postzegels, officiële stempels en overheidsgebouwen. In de twee Wereldoorlogen wordt de haan een symbool van verzet tegen de Duitsers. Tegenwoordig siert de haan bijvoorbeeld nog wel het shirt van het Franse voetbalelftal, maar verder is hij een beetje in de vergetelheid geraakt.
Een Franse haan zegt natuurlijk geen ordinair “kukeleku”, maar een chic “cocorico”. Dit onomatopee heeft de naam gegeven aan de “coquelicot”, een klaproos,  omdat het rood lijkt op de hanekam.

[2] ~ au vin. Klassiek Frans gerecht met knoflook, kruiden, uien, spekjes, champignons en coq, alles gekookt in rode wijn. Geserveerd met gestoomde aardappeltjes of pasta. Omdat hanen zich lang voortplanten worden zij pas op latere leeftijd geslacht. Een oude haan vergt een langere bereidingstijd, dus tegenwoordig wordt de haan vaak vervangen door kip.

[3]Een (chef)kok op een schip; verbastering van het Nederlandse woord ‘kok’. ...
februari 2013

Accent circonflexe

[m.; LAT.: accentus, ‘INTONATIE’ EN cirumflexus, ‘OMGEBOGEN’]

Het accent circonflexe is een volledig overbodig accent. Zijn nutteloosheid is voor taalpuristen dan ook zijn schoonheid en tevens zijn enige raison d’être. Het is oorspronkelijk een Grieks accent dat in 1740 door de Académie française werd ingevoerd. Het is de samentrekking van het accent aigue (‘) en het accent grave (ʽ). In het Frans kunnen klinkers een accent circonflexe krijgen, maar het komt ook in andere talen voor, zoals in het Turks, het Roemeens, het Portugees en het Vietnamees.

Vaak geeft het accent aan dat er een letter in het woord vervallen is, meestal een s. Zo veranderde maistre (van magister, lat.) in maȋtre en chasteau [van castellum, lat.] in chȃteau. Het accent circonflexe verandert zelden iets aan de uitspraak van een woord, maar als knipoog kunnen woorden die ooit een s hadden, maar nu een accent circonflexe, nog steeds worden uitgesproken met de onzichtbare s. In andere gevallen geeft het een a of een e aan die verdwenen is (seur->sȗr).

Het ‘hoedje’ of ‘dakje’ was ooit verantwoordelijk voor de helft van de schrijffouten en heeft bij vele middelbare schoolleerlingen een vroegtijdig einde aan hun opleiding gemaakt. Sinds de spellinghervorming van 1991 is het gebruik van het accent circonflexe ingeperkt. Het accent dreigde zelfs even te verdwijnen en voor- en tegenstanders rolden vechtend over de marmeren vloer van de Académie Française. Uiteindelijk hakte president François Mitterand de knoop door. Het accent circonflexe hoeft sindsdien niet meer gebruikt te worden op een i of een u en evenmin op nieuwe of leenwoorden. Alleen op bepaalde werkwoorden en bepaalde vervoegingen (voor de liefhebbers: passé simple en de 3e persoon enkelvoud van de subjonctif imparfait) komt nu nog een accent circonflexe. ...
oktober 2012

De geschiedenis van Absint

De Zwitserse arts Henriod uit het dorpje Couvet maakt eind 18e eeuw een drankje van anijs, venkel en hysop, dat helpt om maagpijnen te verlichten. Een zekere Majoor Dubied koopt vervolgens het recept samen met zijn schoonzoon Henri-Louis Pernod, die in 1797 het drankje op de markt bracht. De sterk alcoholische drank (60 to 70%) wordt absint genoemd. La fée verte, of de Groene Fee, is al snel het modieuze en verslavende drankje dat de bloeiende Parijse kunstenaarswereld in de 19e eeuw inspiratie geeft. Vincent van Gogh zou onder invloed van absint, dat een licht hallucinerende werking kan hebben, zijn oor hebben afgesneden. Absint krijgt een slechte reputatie en wordt meer gezien als een gevaar voor de maatschappij. In 1907 vindt een grote demonstratie plaats onder het motto “iedereen vóór wijn, allen tegen absint”. In 1910 wordt de drank verboden in Zwitserland, in 1915 in Frankrijk en later ook in andere landen. Absintproducenten gaan naarstig op zoek naar vervangende dranken en in 1932 vindt Paul Ricard pastis uit, dat al snel een groot succes kent. Sinds een paar jaar is in veel Europese landen het verbod op absint opgeheven. Voorwaarde is wel dat de dosis thujon (de hallucinerende stof) beperkt blijft tot een maximaal 35mg per liter (EU-norm). In Frankrijk is de verkoop van dranken die absint heten nog steeds verboden, maar productie en export is wel toegestaan.

Absint smaakt vooral naar alcohol en, zodra u de smaak eenmaal gewend bent, ook nog naar alsem, anijs, drop, venkel en koriander. Het drinken van absint is een tijdrovend en secuur ritueel. U neemt een karaf ijskoud water, een speciaal lepeltje met gaatjes, één of twee suikerklontjes en een glas absint. Druppeltje voor druppeltje giet u het water over het suikerklontje, dat op het lepeltje boven het glas hangt. Op die manier komt het aroma van de anijs en de venkel vrij. Als de suiker gesmolten is, kunt u naar smaak water toevoegen. En dan: ad fundum! ...
augustus 2012

Museum Christian Dior in Granville

Als het aan zijn ouders geleden had, was Dior nooit couturier geworden. Zij hoopten dat hij de diplomatie inging en Dior schreef zich daarom in aan Sciences-Po in Parijs. Al snel opent hij echter een galerie met werken van Picasso, Dali en Cocteau en begint zelf ook te tekenen. Dior is autodidact en verkoopt zijn modeschetsen aan enkele ontwerpers. Uiteindelijk begint hij voor zichzelf en zijn eerste show op 12 februari 1947 was meteen een revolutie. De ‘New Look’ werd geboren, een naam die een Amerikaanse journalist aan de supervrouwelijke collectie gaf. De plooirokken, nylonkousen en hoge hakken contrasteerden sterk met de soberheid van de oorlogsjaren. In het vacuüm dat Chanel na de Tweede Wereldoorlog in Parijs had achtergelaten, bracht Dior de zuurstof en glans weer terug. In zijn creaties benadrukte Dior de vrouwelijkheid van de draagsters. Het enorme succes en de hoge verwachting bezorgen Dior twee hartaanvallen. De derde, in 1957, wordt hem fataal. Op dat moment werken er 1200 mensen bij het bedrijf. De leiding van zijn succesvolle modehuis wordt overgenomen door een 21-jarige veelbelovende jongeman, een zekere Yves Saint Laurent. Dior heeft uiteindelijk maar tien jaar kunnen ontwerpen, maar zijn creatieve erfenis is groot.

Christian Dior gaf als eerste zijn naam en licentie aan derden om parfums, tassen, dassen en andere spullen te maken. Het merk Dior verspreidde zich zo snel over de hele wereld. Sinds begin deze eeuw wordt het aantal licenties juist gereduceerd of teruggekocht, om het merk beter te kunnen controleren. Vanaf 1996 is de creatieve leiding in handen van de Brit John Galliano en net als veel andere gerenommeerde modemerken is ook Dior nu onderdeel van de groep LVMH. Tegelijkertijd is Christian Dior SA mede-eigenaar van LVMH en controleert door die deelname wereldwijd een groot aantal mode- en drankmerken. In 2008 haalde de groep een omzet van 17,2 miljard euro, waarvan 787 miljoen voor het merk Dior alleen.

Tip: In Granville kunt u het Christian Dior museum bezoeken. Voor leuke vakantiehuizen in deze regio kunt u terecht op
www.liberte.nl. ...

Schrijf u in voor de nieuwsbrief